บทที่ 18 รูมเมต 1-2

“นี่ ผมจะรออยู่หน้าห้องนะ คิดได้เมื่อไหร่ก็มาเปิดประตู”

เดหลีที่อยู่ด้านในเม้มปาก คนแรกที่เธอโทรหาก็คือปรียงค์ ทว่าเหลือใจจริงๆ ตาคนนั้นเหมือนจะรู้ว่าเธอจะโทรหา วันนี้ถึงไม่ว่างรับสายขึ้นมา แม้เดหลีจะกดโทรเป็นรอบที่สามแล้วก็ตาม

อะไรกัน

เขาเล่นบ้าอะไรอยู่

กุมหัวนั่งยองหน้าประตู จากนั้นเงี่ยหูฟังค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ